در دنیای زیبایی و مد، هر روز شاهد تولد تکنیکهای جدیدی هستیم، اما کمتر پیش میآید که یک روش بتواند در مدتزمانی کوتاه، استانداردهای قدیمی را به چالش بکشد. اگر شما هم دغدغه زیبایی دستانتان را دارید حتما باید بدانید جدیدترین و سالمترین روش کاشت ژلیکس چیست. این تکنیک که ترکیبی هنرمندانه از علم شیمی و ظرافت هنری است، توانسته دل بسیاری از سلبریتیها و متخصصان زیبایی را به دست آورد.
کاشت ژلیکس چیست؟
برای درک عمیق این موضوع که کاشت ژلیکس چیست، باید به ساختار بنیادی آن نگاه کنیم. برخلاف روشهای قدیمی که ناخنکار مجبور بود مواد را با قلممو روی ناخن شما شکل دهد (مانند مجسمهسازی)، ژلیکس یک سیستم “پوشش کامل” یا Full Coverage است. این یعنی تیپهایی که روی ناخن شما قرار میگیرند، از قبل در کارخانه با دقت مهندسی و ساخته شدهاند. اما اشتباه نکنید، اینها ناخن مصنوعیهای پلاستیکی خشک و شکننده دهه ۹۰ میلادی نیستند. وقتی متخصصان میپرسند کاشت ژلیکس چیست، پاسخ در جنس مواد نهفته است: “ژل نرم” یا Soft Gel.
این تیپها از همان جنس ژلی هستند که در لاکژلها استفاده میشود، اما با فرآیندی خاص پلیمریزه و سخت شدهاند. این یعنی آنها انعطافپذیری ژل و استحکام اکریلیک را همزمان دارند. در پاسخ به اینکه نوآوری اصلی در کاشت ژلیکس چیست، باید به سیستم اتصال آن اشاره کرد که از هیچ چسب سیانواکریلات (چسب قطرهای) مضری استفاده نمیشود. در عوض، تیپ با استفاده از یک لایه ژل مخصوص (Extend Gel) به ناخن طبیعی شما متصل میشود و سپس زیر نور LED خشک میگردد. این پیوند مولکولی باعث میشود اکستنشن جزئی از ناخن شما شود، نه جسمی که صرفاً روی آن چسبیده است.
نکته جالب دیگر در بررسی اینکه کاشت ژلیکس چیست، تنوع بینظیر آن در فرم و انحناست. ناخنهای طبیعی ما همه یکشکل نیستند؛ برخی تخت و برخی قوسدارند. سیستم ژلیکس با ارائه دو خط تولید “Natural” (برای ناخنهای تخت) و “Sculpted” (برای ناخنهای با قوس زیاد)، این مشکل را حل کرده است. این یعنی دیگر نیازی نیست ناخنکار با فشار زیاد تیپ را روی ناخن شما بچسباند که باعث درد و پریدن ناخن شود.
نکته مهم دیگری که باید درباره اینکه کاشت ژلیکس چیست بدانید، قابلیت “خیساندن” (Soak-off) آن است. یعنی برای برداشتن این ناخنها نیازی نیست که سطح ناخن طبیعی خود را با سوهان برقی نتراشید. این مواد با استون حل میشوند و به راحتی جدا میشوند، درست مثل لاک ژل. این ویژگی باعث شده تا ژلیکس یکی از “سالمترین” روشهای کاشت ناخن باشد.
مزایای کاشت ژلیکس
وقتی صحبت از انتخاب روش کاشت میشود، لیست مزایا میتواند تعیینکننده باشد. اما واقعاً مزیتهای رقابتی کاشت ژلیکس چیست؟ در اینجا ابتدا به صورت خلاصه و سپس با توضیحات دقیق به آنها میپردازیم:
- ظاهر بسیار طبیعی و ظریف
- سرعت اجرای بالا و صرفهجویی در زمان
- سلامتمحور بودن و کاهش آسیب به ناخن
- انعطافپذیری و مقاومت در برابر شکستگی
- تنوع بینظیر در فرم و سایز
- بدون بو و مواد شیمیایی تند
- ریمو کردن آسان با استون (Soak-off)
- حفاظت از ناخن طبیعی در برابر ضربه
حال بیایید دقیقتر بررسی کنیم که جزئیات هر کدام از این مزایا در کاشت ژلیکس چیست:
ظاهر طبیعی و ضخامت کم
یکی از بزرگترین گلایههای خانمها از کاشت پودر، ضخامت غیرطبیعی و “قوز” دار بودن آن است. تیپهای ژلیکس در لبهای که نزدیک کوتیکول (ریشه ناخن) قرار میگیرد، بسیار نازک و در حد کاغذ هستند تا هیچ برجستگی و پلهای ایجاد نکنند. اما در قسمت نوک ناخن ضخیمتر میشوند تا استحکام داشته باشند. این طراحی مهندسیشده باعث میشود ناخن کاشتهشده دقیقاً شبیه ناخن طبیعی خودتان باشد، فقط زیباتر و محکمتر.
سرعت اجرا
در دنیای پرمشغله امروز، زمان طلاست. اگر بپرسید مهمترین مزیت زمانی کاشت ژلیکس چیست، باید بگوییم که یک ناخنکار حرفهای میتواند کل فرآیند را در ۴۵ تا ۶۰ دقیقه انجام دهد. این در حالی است که کاشت پودر با طراحی ممکن است تا ۲ ساعت طول بکشد.
سلامت ناخن و ریموو آسان
شاید مهمترین بخش ماجرا همین باشد. چون ژلیکس با استون حل میشود، نیازی به تراشیدن ناخن تا رسیدن به صدف طبیعی نیست. این یعنی خداحافظی با ناخنهای کاغذی و آسیبدیده بعد از برداشتن کاشت. همچنین این مواد فاقد مونومرهای بدبو (Liquid) هستند که در اکریلیک استفاده میشود و برای تنفس مضر است.
تنوع فرم
تیپهای ژلیکس در اشکال مختلف (بادامی، مربعی، تابوتی، استیلتو) و طولهای متفاوت (از خیلی کوتاه تا خیلی بلند) موجود هستند. این یعنی فرمدهی دستی حذف میشود و همه ناخنها کاملاً قرینه خواهند بود.
معایب ژلیکس
هیچ روش زیبایی بدون نقص نیست و برای اینکه بدانید واقعیت کاشت ژلیکس چیست، باید با چالشهای آن هم آشنا باشید:
- هزینه بالاتر نسبت به روشهای سنتی
- نیاز به تعویض کامل به جای ترمیم (در اکثر موارد)
- محدودیت برای ناخنهای خیلی تخت یا خیلی محدب
- دوام کمتر نسبت به اکریلیک برای کارهای بسیار سنگین
- نیاز قطعی به دستگاه UV/LED برای خشک شدن
- احتمال ایجاد حساسیت به ژل در صورت تماس با پوست
- هزینه نسبتاً بالاتر مواد مصرفی
- امکان ایجاد حباب هوا در صورت عدم مهارت ناخنکار
- احساس داغی ناگهانی در دستگاه
بیایید بشکافیم که علت این معایب در کاشت ژلیکس چیست:
هزینه بالاتر
مواد مصرفی ژلیکس (تیپهای اورجینال و ژلهای مخصوص) تکنولوژی بالایی دارند و گرانتر از پودر هستند. به همین دلیل، سرویس ژلیکس معمولاً ۲۰ تا ۳۰ درصد گرانتر از کاشت پودر است.
چالش ترمیم کاشت ژلیکس چیست
در حالی که اکریلیک را میتوان ماهها با ترمیم نگه داشت، ماهیت ژلیکس به گونهای است که بهترین حالت آن “یکبار مصرف” بودن است. اگرچه برخی آن را ترمیم میکنند، اما چون تیپ ژلیکس یکپارچه است، با رشد ناخن ممکن است ساختار آن تغییر کند. بنابراین توصیه میشود هر ۳-۴ هفته یک ست جدید نصب شود که هزینه را بالا میبرد.
سایزبندی دشوار
اگر صدف ناخن شما خیلی تخت (Flat) یا خیلی عقابی و خمیده است، ممکن است تیپ ژلیکس استاندارد به خوبی روی آن ننشیند و هوا بگیرد. البته برندهای معتبر لاینهای “Natural” و “Sculpted” را برای حل این مشکل ارائه دادهاند.
عوارض کاشت ژلیکس
آگاهی از اینکه خطرات احتمالی کاشت ژلیکس چیست حق شماست. این عوارض اغلب ناشی از اجرای غلط هستند، نه خود محصول:
- حساسیت و درماتیت تماسی (آلرژی به ژل)
- عفونت قارچی یا باکتریایی (ناخن سبز)
- آسیبهای ناشی از اشعه UV
- احساس سوزش هنگام خشک شدن
- نازک شدن ناخن در صورت ریمو غیراصولی
حساسیت تماسی
اگر ژل خیس قبل از خشک شدن با پوست دور ناخن تماس پیدا کند، ممکن است بدن شما به مواد شیمیایی آن (متاکریلاتها) واکنش نشان دهد. این واکنش با خارش، قرمزی و تورم همراه است. بسیار مهم است که ناخنکار شما تمیز کار کند.
عفونت سبز
اگر هنگام چسباندن تیپ، حباب هوا زیر آن باقی بماند، آب به آنجا نفوذ کرده و محیطی برای رشد باکتری سودوموناس فراهم میشود که ناخن را سبز میکند. این باکتری خطرناک نیست اما ظاهر ناخن را خراب میکند و نشاندهنده نصب ضعیف است.
پخت حرارتی
گاهی هنگام خشک شدن ژل در دستگاه، احساس سوزش شدید میکنید. این واکنش گرمازا طبیعی است اما اگر لایه ژل ضخیم باشد یا ناخن نازک شده باشد، دردناک خواهد بود و حتی به بستر ناخن آسیب میزند.
«مهمترین منابع حساسیتزایی، اکستنشن مژه، مو و عمدتاً ناخنهای مصنوعی هستند. درماتیت تماسی آلرژیک ناشی از تکنیکهای مختلف استایلیزاسیون اکریلات اغلب به اشتباه تشخیص داده میشود، زیرا بیماران معمولاً متوجه ارتباط بین استفاده از مانیکور و ناهنجاریهای ناخن نمیشوند»
“The most important sources of sensitisation are eyelash, hair extensions and primarily artificial nails. Allergic contact dermatitis induced by different types of acrylate stylisation techniques is often misdiagnosed because patients usually do not realize the association between the use of manicure and abnormalities of nails.”
به نقل از Postepy Dermatol Alergol
کاشت ژلیکس چقدر ماندگاری دارد؟
یکی از سوالات متداول این است که عمر مفید کاشت ژلیکس چیست؟ اگر مراحل زیرسازی (بستر سازی) و نصب به درستی انجام شود، ژلیکس باید بین ۳ تا ۴ هفته (۲۱ تا ۲۸ روز) بدون هیچگونه لیفت (بلند شدن لبهها) یا شکستگی روی ناخن باقی بماند. این زمان دقیقاً برابر با زمان رشد طبیعی ناخن است. بعد از این مدت، حتی اگر کاشت سالم باشد، به دلیل جلوآمدن ریشه ناخن و تغییر نقطه تعادل، باید برای ترمیم یا تعویض اقدام کنید.
عواملی که ماندگاری را تضمین میکنند عبارتند از:
- خشک کردن کامل: استفاده از پرایمر و دهیدراتور برای حذف چربی.
- سایز درست: انتخاب تیپی که دقیقاً اندازه صدف ناخن باشد (نه کوچکتر و نه بزرگتر).
- مراقبت مشتری: استفاده از دستکش و نجویدن ناخن.
برخی افراد ادعا میکنند کاشتشان تا ۵ یا ۶ هفته هم مانده است. شاید بپرسید راز این ماندگاری در کاشت ژلیکس چیست؟ معمولاً رشد کند ناخن و مراقبت وسواسی. اما توصیه متخصصان این است که بیش از ۴ هفته صبر نکنید، زیرا با بلندشدن ناخن، فشار روی نوک آن افزایش مییابد و ممکن است به صدف اصلی ناخن آسیب بزند (به صورت اهرمی عمل کرده و ناخن را از بستر جدا کند). پس دانستن اینکه زمان طلایی تعویض در کاشت ژلیکس چیست، به حفظ سلامت دستان شما کمک میکند.
زمان ترمیم ژلیکس چقدر است؟
آیا میدانید استاندارد نگهداری در کاشت ژلیکس چیست؟ برخلاف اکریلیک که ماهیت آن “ترمیمپذیر” است (یعنی مواد جدید را به ریشه اضافه میکنند)، سیستم ژلیکس اساساً به عنوان یک سیستم “تعویض کامل” طراحی شده است. روش ایدهآل این است که در هر مراجعه، کاشت قبلی ریموو شده و یک ست نو نصب شود. این کار بهداشت ناخن را تضمین میکند و از فرسودگی تیپ جلوگیری میکند.
با این حال، اگر ناخنها سالم باشند و لیفت نداده باشند، میتوان یک بار ترمیم کاشت ژلیکس را انجام داد. در این فرآیند:
- رنگ و طرح رویی تراشیده میشود.
- خط رشد ناخن (ریشه) با سوهان محو میشود.
- قسمت رشد کرده با بیلدر ژل یا رابر بیس پر میشود.
زمان انجام این کار معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ دقیقه است. اما فراموش نکنید که بعد از یک بار ترمیم، حتماً باید در جلسه بعد تعویض کامل (Full Set) انجام شود تا ساختار ناخن ضعیف نشود. پس پاسخ به پرسش بهترین روش نگهداری کاشت ژلیکس چیست، “تعویض ماهانه” است.
فرآیند دقیق و گامبهگام کاشت ژلیکس چیست؟
برای کسانی که میخواهند بدانند دقیقاً در سالن چه مراحلی طی میشود یا علاقهمند به آموزش کاشت ژلیکس هستند، این بخش جزئیات تکنیکی را شرح میدهد. این فرآیند تلفیقی از شیمی و هنر است.
۱. آمادهسازی و مانیکور: اولین و مهمترین قدم، آمادهسازی بستر ناخن است. ناخنکار با استفاده از سوهان دستی یا برقی، سطح براق ناخن را مات میکند. کوتیکولها (پوستهای مرده اطراف ناخن) باید با دقت کامل برداشته شوند. باقی ماندن حتی یک ذره پوست روی ناخن به هواگرفتن و افتادن کاشت میانجامد. بسیاری از متخصصان در این مرحله از تکنیک ژل پولیش روسی استفاده میکنند. در این متد، با استفاده از سرسوهانهای شنی و الماسی، پاکسازی بسیار عمیق و دقیقی در ناحیه سینوسهای ناخن انجام میشود که باعث میشود کاشت بسیار تمیزتر به نظر برسد و دیرتر رشد ریشه مشخص شود.
۲. انتخاب سایز تیپ: ناخنکار برای هر انگشت شما تیپ مناسب را انتخاب میکند. نکته حیاتی این است که تیپ باید بدون هیچ فشاری (بدون اینکه نیاز باشد آن را پهن کنید) از یک دیواره ناخن تا دیواره دیگر را بپوشاند. اگر بین دو سایز شک وجود داشته باشد، معمولاً سایز بزرگتر انتخاب و لبههای آن سوهانکشی میشود تا فیت شود.
۳. آمادهسازی شیمیایی: یک لایه دهیدراتور (ضدقارچ) و سپس یک لایه پرایمر غیراسیدی روی ناخن طبیعی زده میشود.
۴. آمادهسازی تیپ: سطح داخلی تیپ (قسمتی که روی ناخن قرار میگیرد) باید زبر شود. این کار یا با سوهان برقی انجام میشود یا با استفاده از مایع پرایمر مخصوص که سطح براق پلاستیک را مات میکند. این زبری باعث درگیری مکانیکی ژل با تیپ میشود.
۵. موادگذاری و نصب: یک لایه نازک از “Extend Gel” (ژل مخصوص نصب) روی ناخن طبیعی زده و خشک میشود (این مرحله اختیاری اما توصیه شده است). سپس مقدار مناسبی از ژل در قسمت ریشه تیپ قرار میگیرد. ناخنکار تیپ را با زاویه ۴۵ درجه از سمت ریشه روی ناخن قرار میدهد و به آرامی به سمت لبه آزاد فشار میدهد تا ژل پخش شود و تمام حبابهای هوا خارج شوند.
۶. خشک کردن اولیه: در حالی که ناخنکار تیپ را با دست نگه داشته تا تکان نخورد، آن را به مدت ۱۰ تا ۳۰ ثانیه زیر یک چراغ LED کوچک دستی یا رومیزی میگیرد. این کار باعث میشود ژل کمی سفت شود و تیپ در جای خود فیکس شود.
۷. خشک کردن کامل: پس از اینکه تمام ۱۰ انگشت انجام شد، کل دست به مدت ۶۰ ثانیه در دستگاه LED اصلی و قدرتمند قرار میگیرد تا پلیمریزاسیون کامل انجام شود و ژل به حداکثر سختی خود برسد.
۸. فرمدهی نهایی: اگرچه تیپها فرم آماده دارند، اما ممکن است لبههای آن نیاز به کمی سوهانکشی داشته باشد. همچنین سطح روی تیپ بافر کشیده میشود تا برای لاک ژل آماده شود.
منابع: Makeup – Newportnails
